Edycja Dzieł zebranych Czesława Miłosza, jednego z największych pisarzy XX wieku, obejmuje całość jego twórczości poetyckiej, prozatorskiej, eseistycznej i translatorskiej. Wydawcy - Wydawnictwo Literackie i Znak - oddają do rąk Czytelnika utwory w jednolitym opracowaniu, opatrzone niezbędnymi objaśnieniami oraz współczesnym komentarzem autorskim. Edycja ta, ukazująca się pod patronatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, stworzy podstawę dla innych wydań, opracowań i tłumaczeń.

Przygody młodego umysłu Publicystyka i proza 1931-1939 (Znak)

Pierwszy w Dziełach zebranych Miłosza tom, który nie jest wznowieniem wcześniej wydanej książki, lecz zbiorem tekstów w większości nieznanych, rozproszonych po czasopismach dwudziestolecia międzywojennego. Składają się nań eseje i szkice, recenzje i programowe manifesty, korespondencje z Paryża i sylwetki literackie, polemiki i pierwsze - udane (i nagradzane) - próby prozatorskie: nowele i opowiadania. Pieczołowicie opracowany edytorsko przez Agnieszkę Stawiarską tom, poprzedzony jej wstępem i opatrzony przypisami, stanowi nieocenione źródło umożliwiające poznanie "młodego" Miłosza, prześledzenie ewolucji jego poglądów literackich, artystycznych, a także kształtowanie się jego stylu i warsztatu pisarskiego.

Wiersze, tom 1 (Znak)

Wiosną 2001 roku w Przypisie po latach Poeta tak pisze o swoich wierszach: "Widzę wewnętrzną logikę, łączącą moje wiersze napisane w wieku lat dwudziestu z wierszami mego wieku dojrzałego i starości, aż po późny tom To. Tom 1 Wierszy obejmuje utwory pisane w latach 1930-1945, w tym tak ważne tomy jak Trzy zimy (1936) i Ocalenie (1945). Prezentacja młodzieńczych utworów Miłosza i wierszy pisanych w okupacyjnej Warszawie pozwala prześledzić dojrzewanie jego talentu i przebytą przezeń drogę, ale też uzmysławia, że już w tej wczesnej twórczości wiele jest arcydzieł ujawniających głęboki ton i poetycką siłę, która cechuje całe dzieło jednego z największych poetów XX stulecia.

Wiersze, tom 4, Znak

Do rąk polskich czytelników trafia piąty tom Wierszy Czesława Miłosza.
Znalazły się w nim utwory pisane w latach 1991-2004, w Berkeley i
Krakowie - zarówno autobiograficzne, jak i autotematyczne, portrety i
„historie ludzkie”, poemat Orfeusz i Eurydyka, medytacje filozoficzne i
rozważania quasi-publicystyczne, wreszcie wiersze religijne i modlitwy. Jest
to ostatni już tom Wierszy Miłosza, wzbogacony o alfabetyczny spis tytułów
wszystkich utworów z poszczególnych tomów Dzieł zebranych.
 

Wiersze, tom 3, Znak

„Widzę wewnętrzną logikę łączącą moje wiersze napisane w wieku lat
dwudziestu z wierszami mego wieku dojrzałego i starości (...). Wierzę
mocno w bierność poety, który wiersz otrzymuje w darze od sił jemu
nieznanych i ma zawsze pamiętać, że dzieło, które stworzył, nie jest jego
zasługą. Zarazem jednak jego umysł i wola muszą zachować czujną
wrażliwość na to, co go otacza. (...)
Potrzebna jest pewna przebiegłość w dobieraniu środków i rodzaj destylacji
materiału, aby uzyskać dystans pozwalający na kontemplację rzeczy tego świata
bez złudzeń. Nie przesadzę utrzymując, że taka kontemplacja zyskiwała dla mnie
wymiar religijny. Czesław Miłosz, z Przypisu po latach, Wiersze t. 1
 

Wiersze tom 2, Znak

Drugi tom Wierszy Czesława Miłosza zawiera utwory pisane w latach 1948-1969, a zatem w ważnym, przełomowym i trudnym dla poety okresie, na który przypada koniec pobytu na placówce dyplomatycznej w USA, zerwanie z reżimem PRL, dziesięciolecie spędzone na emigracji we Francji, a następnie objęcie katedry literatur słowiańskich na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley w roku 1960 i początek długiego wygnania w samotni na Grizzly Peak. W latach tych ukazały się tak głośne książki, jak Światło dzienne, Traktat poetycki, Król Popiel i inne wiersze i Gucio zaczarowany, oraz wiersze tak znane, jak Do Jonathana Swifta, Piosenka o porcelanie, Esse, Sroczość, Rozmowy na Wielkanoc 1620 roku, Do Robinsona Jeffersa - tworzące ścisły kanon poetyckiego dzieła Miłosza.
 

Wiersze wszystkie, Znak

W prywatnej hierarchii Czesława Miłosza poezja stanowiła najważniejszą część jego twórczości. Wydany z okazji 100. rocznicy urodzin noblisty tom Wierszy wszystkich gromadzi w jednym woluminie utwory poetyckie ogłoszone przez autora drukiem. Znajdują się tu teksty zamieszczane w kolejnych książkach poetyckich, a także utwory publikowane
w czasopismach. To plon siedemdziesięciu lat pisania, długiego, pracowitego życia, jedno z największych dokonań twórczych - nie tylko w literaturze polskiej.

Edycja gromadzi utwory opublikowane w pięciu tomach Wierszy wchodzących w skład Dzieł zebranych, gdzie opatrzono je przypisami i notami edytorskimi. Szczęśliwie większość prac edytorskich odbyła się jeszcze za życia autora. Wiersze zostały sczytane z rękopisami i maszynopisami, zaś sam poeta rozstrzygnął wątpliwości, ustalając kanoniczny kształt swego dzieła.

Ten obszerny tom pozwala uważnemu czytelnikowi prześledzić ewolucję twórczą Miłosza. Przede wszystkim jednak daje możliwość smakowania wielości gatunków i tonacji, nastrojów i stylów. Takim bogactwem nie obdarzył literatury polskiej nikt poza Miłoszem: to poezja religijna obok zanurzonej w zmysłowych radościach, losy ludzkie, ocalane od zapomnienia obok świadectw okrucieństw historii, gorące namiętności obok dyskursu teologicznego. W pięknej i mądrej poezji Miłosza rozczytywać się będą pokolenia.
 

Jak powinno być w niebie, wiersze wybrane, Znak

Pierwszy od jedenastu lat wybór wierszy Czesława Miłosza jest wyborem bardzo osobistym, dokonanym przez edytora jego książek i znawcę twórczości - zwłaszcza poetyckiej - który opatrzył książkę równie osobistym posłowiem. Książka adresowana jest przede wszystkim do młodych czytelników, dla których zaskoczeniem może być wizerunek autora wyłaniający się z tych utworów. To nie posągowy klasyk i czcigodny noblista wpychany na cokół narodowego wieszcza, a młody duchem, rozdzierany sprzecznościami człowiek, któremu równie bliskie są zmysłowe namiętności i uroki świata, co metafizyczne pytania i religijne poszukiwanie prawdy - nie wolne od wątpliwości i ryzykownych wyznań. Wybór zawiera wiersze z całej twórczości poety, od arcydzieł obecnych już w tomie Trzy zimy (1936), po te wydanych już pośmiertnie Wierszach ostatnich. Choć więcej miejsca zajmują w nim utwory z okresu późnego, przejmujące, mądre - i zadziwiająco młodzieńcze - wiersze pisane na starość, nie brak tu tekstów najważniejszych, tworzących poetycki kanon Miłosza - jednego z największych poetów naszych czasów. Ta poręczna książka ma pokazać poetę na wskroś żywego, bliskiego współczesnej wrażliwości i mogącego dostarczać poszukującym czytelnikom wiele inspiracji, mądrości i piękna.